ص 49 ، س 6 : فيروز محمد شاه : و الصواب فيروز شاه . ص 49 ، س 12 : تاريخ بيست و چهارم : بر وفق تاريخ مباركشاهى ( ص 118 ) « بيست و سيوم » . ص 49 ، س 20 : در غره شهر صفر : تاريخ مباركشاهى ( ص 118 ) « روز دوم ( يعنى بيست و چهارم صفر ) عزيمت جانب دهلى اختيار شد » و طبقات اكبرى ( جلد اول ، ص 225 ) « روز سيوم ( يعنى بيست و هفتم ) به ترتيب و توزكى سوار شد » . ص 49 ، س 22 : كولاب سانكيره يا سانكره : نهر سانگره مجراى قديم رود سند يعنى مهران بوده ( راجع « آثار قديمه سند » تاليف كزنس ، ص 167 ) و شايد در نزديكى نصر پور خليجى يا كولابى ساخته . ص 50 ، س 3 : ملك عليشير و ملك تاج كافورى الخ : اين تفصيل در تواريخ ديگر موجود نيست ، اما صاحب تاريخ مباركشاهى گويد ( ص 119 ) كه : « مولانا محمد عماد و ملك على غورى بر والى سنده و تهته بر طغى رفتند » . ص 51 ، س 8 : بعد از فتح نگر كوت : يعنى در اواخر سال 762 ه . ص 51 ، س 9 : جام خير الدين : رجوع كنيد به تعليق بر صفحه 65 ، س 16 . ص 51 ، س 9 : بقلعه آب متحصن شده : تاريخ مباركشاهى ( ص 131 ) : « به قوت آبگير محصّر شده » و طبقات اكبرى ( ج 1 ، ص 234 ) : « به قوت آب متحصن شده » . ص 52 ، س 2 : فلك را سر انداختن الخ : همين ابيات در طبقات اكبرى ( ج 1 ، ص 238 ) مذكور است . ص 52 ، س 14 : نيز چون به شهر رسيد : يعنى تغلق شاه . ص 52 ، س 19 : ملك ركن الدين وزير : و الأصح ملك ركن الدين نائب وزير ( تاريخ مباركشاهى ، ص 143 ؛ طبقات ، ج 1 ، ص 242 ) .